Alle Doom-games op volgorde van release en tijdlijn

Alle Doom-games op volgorde zetten klinkt simpel, tot je ontdekt dat in de reboot uit 2016 dezelfde marinier speelt als in de game uit 1993, The Dark Ages zich ertussen afspeelt en Doom 3 zich in een eigen universum bevindt. Doom bestaat al sinds 1993, en id Software heeft drie decennia lang de tijdlijn van Doom steeds opnieuw vormgegeven. Op deze pagina vind je alle hoofdgames en de grotere spin-offs van de Doom-serie op volgorde van release. Daarna zie je waar elke game in het verhaal past.

Hieronder vind je negen games, elk met de ontwikkelaar, releasedatum, platforms en mijn korte oordeel over of de game vandaag de dag je tijd waard is. Wil je er een paar goedkoop scoren? Onze Doom-gamescollectie bevat de klassiekers, de reboottrilogie en Doom VFR.

Wil je liever de volgorde van het Doom-verhaal aanhouden? Speel dan eerst Doom, Doom II, Final Doom en Doom 64 en daarna Doom: The Dark Ages, gevolgd door Doom (2016) met Doom VFR ernaast. Sluit af met Doom Eternal en de tweedelige uitbreiding The Ancient Gods. Doom 3 staat los van deze verhaallijn, dus je kunt die game op elk moment spelen.

1. Doom (1993)

De originele Doom stuurt een naamloze marinier naar de manen van Mars, waar de Union Aerospace Corporation (UAC) teleportatie-experimenten uitvoert die een gat naar de hel openscheuren. Je vecht je een weg door Phobos en Deimos en daarna door de hel zelf, verdeeld over drie episodes met elk acht hoofdlevels. id Software gaf de eerste episode gratis weg als shareware, waardoor miljoenen spelers de game gratis konden proberen. De retailversie uit 1995, The Ultimate Doom, voegde een vierde episode toe: Thy Flesh Consumed.

Doom wordt nog steeds de vader van de first-person shooter genoemd, en die titel is verdiend. De maps zijn dertig jaar later nog steeds ijzersterk, vol zoektochten naar keycards, verborgen kamers en vuurballen die je kunt ontwijken zolang je in beweging blijft. De makkelijkste manier om de game vandaag te spelen is de release van DOOM + DOOM II uit 2024 op Steam en consoles. Die voegt cross-platform online co-op en deathmatch voor maximaal 16 spelers toe, plus modondersteuning en de Sigil-episode van John Romero.

Mijn oordeel: Nog steeds de strakste shooter die id ooit heeft gemaakt. Speel de game in het DOOM + DOOM II-pakket, waar hij soepel draait op moderne hardware en online co-op bevat.

2. Doom II (1994)

Doom II: Hell on Earth gaat direct verder na de eerste game, met de demonen nu op aarde. Doomguy schakelt een barrière bij een ruimtehaven uit, zodat de overlevenden de planeet kunnen verlaten. Daarna ontdekt hij dat de invasie vanuit zijn eigen geboorteplaats komt en gaat hij de hel in om de Icon of Sin en sluit het portaal. De episodische structuur is verdwenen en maakt plaats voor 32 levels, waarvan er twee geheim zijn. Ze zijn losjes ingedeeld in de secties buitenpost, stad en hel.

De belangrijkste toevoeging is de Super Shotgun, nog steeds een van de meest bevredigende wapens in het genre. Ook is het aantal gewone monstertypes verdubbeld, met favorieten als de Arch-vile, de Revenant en de Mancubus. De eindbazen uit de eerste game zijn nu gewone vijanden. Het werd het bestverkochte softwareproduct in de VS van 1994.

Mijn oordeel: De beste klassieke game als je maar tijd hebt voor één. Door de grotere verzameling vijanden en de Super Shotgun is bijna elk gevecht interessanter dan in het origineel.

3. Final Doom (1996)

Final Doom bundelt twee complete megawads in één zelfstandige release: TNT: Evilution, gemaakt door de hobbygroep TeamTNT, en The Plutonia Experiment, dat de broers Dario en Milo Casali op verzoek van id maakten. Beide bevatten 32 levelsop Doom II, en beide pakken het verhaal na Doom II weer op, met nieuwe demonuitbraken bij UAC-faciliteiten. Critici vonden destijds dat er geen nieuwe wapens of monsters waren toegevoegd, dus draait de hele aantrekkingskracht om 64 gloednieuwe maps.

TNT: Evilution voelt als de mildere helft, met uitgestrekte bases en een meer hightech uitstraling. Plutonia staat bekend om brute hinderlagen en Arch-viles die precies opduiken waar je ze niet wilt hebben. Het is dan ook de klassieke Doom-uitbreiding die fans noemen als iemand om een echte uitdaging vraagt. Beide episodes zitten bij DOOM + DOOM II, dus je hoeft niet op zoek naar de oude release.

Mijn oordeel: Sla deze over als je net begint, maar speel Plutonia zodra Doom II makkelijk voelt. Het is een van de moeilijkste officiële uitbreidingen voor de klassieke games en een geweldige opstap naar community-megawads.

4. Doom 64 (1997)

Doom 64 gaat verder met het verhaal na Doom II en Final Doom. Deze game verscheen eerst exclusief voor Nintendo 64 en heeft compleet nieuwe sprites, donkerdere belichting en een ambient soundtrack in plaats van metalriffs. Een signaal wijst erop dat iets de demonen heeft doen herrijzen, en de Marine gaat er alleen op af om het te stoppen. De grootste toevoeging is de Unmaker, een demonisch laserwapen dat je kunt upgraden met drie verborgen artefacten. Het keerde later terug in Doom Eternal.

Waarom kenden zo weinig spelers de game dan? Doom 64 zat jarenlang vast op een cartridge. Nightdive Studios bracht daar verandering in met een heruitgave uit 2020 voor pc en consoles. Die voegde ook The Lost Levels toe, een korte uitbreiding die de oude Doom-games met de nieuwe verbindt. Aan het einde van de hoofdgame kiest de Marine ervoor om in de Hel te blijven. Dat vormt de meest directe brug naar het verhaal van de Doom Slayer.

Mijn oordeel: De meest onderschatte Doom-game. De tragere, onheilspellende sfeer is een fijne afwisseling na Doom II, en de remaster voelt als een gloednieuwe release.

5. Doom 3 (2004)

Doom 3 geeft de eerste game een nieuwe draai als survivalhorrorshooter, die zich afspeelt in 2145 op de onderzoeksbasis Mars City van de UAC. Een teleportatie-experiment loopt mis, de basis stroomt vol demonen en je sluipt door pikdonkere gangen waar imps je vanuit de schaduwen overvallen. In de originele versie moest je kiezen tussen je zaklamp en je wapen vasthouden. Spelers discussiëren nog steeds over die keuze. Begin 2007 waren er meer dan 3,5 miljoen exemplaren verkocht, destijds het beste resultaat van id.

Je kunt Doom 3 op elk moment spelen zonder iets van het verhaal te missen, want id heeft de game nooit gekoppeld aan de tijdlijn van de Doom Slayer. De uitbreiding Resurrection of Evil van Nerve Software (2005) voegde een campagne van 12 levels en drie nieuwe wapens toe. Ik zou voor de BFG Edition uit 2012 gaan, met een zaklamp op je armor, checkpoints en een nieuw hoofdstuk genaamd The Lost Mission. De consoleversies uit 2019 bouwen hierop voort, maar hebben geen online multiplayer.

Mijn oordeel: De vreemde eend in de bijt, en juist daarom vind ik ’m leuker. Hou je van horror? Speel dan op een donkere avond de BFG Edition en zie het als een losstaand zijverhaal.

6. Doom (2016)

Doom (2016) blies de serie nieuw leven in. In de latere games wordt de held weer verbonden met de klassieke marine. The Doom Slayer ontwaakt vastgeketend in een sarcofaag op Mars in 2149, waar de UAC energie uit de hel wint. De rest van de game vecht hij zich door beide werelden heen. Het verhaal zit niet in de weg. The Slayer duwt schermen opzij en slaat consoles kapot zodra iemand hem iets probeert uit te leggen. Je bent vooral bezig met snelle arena-gevechten, dubbele sprongen en klauterpartijen.

Het grote idee is Glory Kills, melee-finishes op wankelende demonen die health droppen, en kills met de kettingzaag waarmee je ammo aanvult. Zo blijf je aanvallen in plaats van achter dekking te schuilen. Je wapens hoeven nooit te herladen. De metal-soundtrack van Mick Gordon hielp de game in 2016 de prijs voor Best Music/Sound Design bij The Game Awards te winnen. Critici waren enthousiast over de campagne, maar de multiplayer, die samen met externe studio's werd ontwikkeld, viel minder in de smaak.

Mijn oordeel: Het beste startpunt voor moderne Doom. De game is korter en eenvoudiger dan Eternal en leert je de aanvallende speelstijl waarop elke latere game voortbouwt.

7. Doom VFR (2017)

Doom VFR is een spin-off in virtual reality die zich afspeelt op dezelfde Marsbasis tijdens de gebeurtenissen van Doom (2016). Je speelt als Dr. Peters, een UAC-wetenschapper en een van de laatste overlevenden van de invasie. Hij wordt gedood door een demon en ontwaakt als digitale geest in een gevechtslichaam. Zijn taak is om de faciliteit draaiende te houden en de demonen terug te dringen door UAC-labs, een BFG-onderzoeksafdeling en een deel van de Hel. Daarvoor gebruikt hij de wapens uit de reboot, aangepast voor motioncontrollers.

Je beweegt met teleportatie en snelle jet-strafe-dashes, een systeem dat VR-misselijkheid helpt voorkomen. Het verandert hoe gevechten aanvoelen: in plaats van rondjes te strafen, teleporteer je door arena's en richt je tussen teleports door. Voor fans van Doom (2016) met een VR-headset is het een kort zijverhaal. Het is ook de enige officiële manier om de Marsbasis uit de reboot in VR te verkennen.

Mijn oordeel: Optioneel, en alleen de moeite waard als je al een VR-headset hebt. Leuk voor een weekend, maar het voegt weinig toe aan de hoofdverhaallijn van Doom.

8. Doom Eternal (2020)

Doom Eternal springt naar 2163, veertien jaar na het incident op Mars. Demonen hebben de aarde overspoeld en ongeveer 60% van de bevolking gedood. De Slayer jaagt op de Hell Priests die de Khan Maykr dienen, die de mensheid wil opofferen. Het verhaal krijgt veel meer ruimte dan in 2016, met de Fortress of Doom als je hub en volop lore over het verleden van de Slayer. De tweedelige uitbreiding, The Ancient Gods, rondt de verhaallijn af die begon in Doom (2016).

De combat is sneller en een stuk uitdagender. De dash en de Meat Hook van de Super Shotgun veranderen arena's in klimparken. Chainsaw-kills leveren ammo op, demonen in brand steken levert armor op en Glory Kills leveren health op. Je bent dus constant met alle drie bezig. Critici waren enthousiast over de combat en het leveldesign, maar hadden kritiek op de platformsecties en het grotere aandeel van het verhaal. De game had destijds nog steeds het grootste openingsweekend van de franchise. Met een Doom Eternal Steam-key krijg je de serie op z'n uitdagendst.

Mijn oordeel: De beste shooter in de serie zodra je erin komt. Speel deze na Doom (2016), want vanaf het eerste uur krijg je veel meer systemen voorgeschoteld.

9. Doom: The Dark Ages (2025)

Doom: The Dark Ages is een prequel op Doom (2016) en Doom Eternal. De game speelt zich af tijdens de jaren van de Slayer in de middeleeuws aandoende wereld van Argent D'Nur. Daar vecht hij samen met de Night Sentinels tegen een demonische invasie, lang voordat iemand hem op Mars wakker maakt. De acrobatische gameplay van Eternal maakt plaats voor een zwaardere, meer geaarde speelstijl, gebouwd rond de Shield Saw, die blokkeert, afweert en op vijanden afvliegt als je ermee gooit. Het is ook de eerste Doom-game met voertuigen die je kunt besturen, een cybernetische draak en een 30 verdiepingen hoge Atlan-mech.

De game verscheen op dag één op Xbox Game Pass, een primeur voor de serie, en had in de eerste week al 3 miljoen spelers bereikt, de grootste launch ooit. De uitbreiding Revelations verscheen op 7 juli 2026, met zes nieuwe campagnemissies, een bevroren Hell, het wapen Chain Spear en nieuwe vijanden, waaronder de Archvile.

Mijn oordeel: De toegankelijkste moderne Doom-game. De tragere gevechten en het parrysysteem maken dit een goede eerste keuze als het tempo van Eternal je te intens lijkt.

Veelgestelde vragen over Doom-games

Tot slot

Doom is een van de weinige series waarin zelfs de oudste games nog lekker vlot spelen. Elke game verandert het tempo, van de run-and-gun-gameplay uit 1993 tot de horror van Doom 3 en de gevechten in The Dark Ages, waarin je vooral je schild gebruikt. Maar de kern is altijd hetzelfde gebleven: demonen opjagen in levels vol doolhoven. Daarom kun je als nieuwkomer met bijna elke game op deze lijst beginnen en toch een toffe tijd hebben.

Het tempo bepaalt welke game bij je past. Doom (2016) is de beste kennismaking, Doom Eternal beloont spelers die graag diepgaande systemen leren kennen en The Dark Ages is ideaal als je liever standhoudt en parry's uitvoert. Doom 64 en Final Doom zijn verborgen parels, vooral voor spelers die de klassiekers al hebben uitgespeeld.

Wat er hierna komt? id Software heeft nog geen nieuwe Doom-game officieel aangekondigd. Tom Warren van The Verge meldde in juli 2026 dat de studio er in een vroeg stadium aan werkt, maar id heeft nog niets laten zien en niemand buiten de studio weet wanneer de game verschijnt. Tot die tijd zijn The Dark Ages en de uitbreiding Revelations de nieuwste plekken om demonen te bevechten.

GameBoost-producten

Complete Doom-gamecollectie
Bekijk alle GameBoost-gamekeys
Bekijk alle GameBoost-accounts
Bekijk alle GameBoost-boostservices
Bekijk alle GameBoost-valuta
Bekijk alle GameBoost-cadeaubonnen
Bekijk alle GameBoost-opwaarderingen
Bekijk alle GameBoost-items