Wszystkie gry z serii Doom w kolejności według daty premiery i chronologii fabuły

Ułożenie wszystkich gier Doom w kolejności wydaje się proste, dopóki nie zauważysz, że w reboocie z 2016 roku występuje ten sam marine co w grze z 1993 roku, The Dark Ages rozgrywa się między nimi, a Doom 3 należy do osobnego uniwersum. Doom istnieje od 1993, a id Software od trzech dekad na nowo układa oś czasu serii. Na tej stronie znajdziesz wszystkie główne odsłony i większe spin-offy serii Doom w kolejności wydania, a następnie dowiesz się, gdzie każda z nich plasuje się w fabule.

Poniżej znajdziesz dziewięć gier wraz z informacjami o ich twórcach, datach wydania i platformach oraz moją krótką opinią, czy warto dziś poświęcić im czas. Jeśli chcesz tanio kupić kilka z nich, nasza kolekcja gier Doom obejmuje klasyki, trylogię rebootów i Doom VFR.

Wolisz kolejność fabularną Doom? Najpierw zagraj w Doom, Doom II, Final Doom i Doom 64; potem w Doom: The Dark Ages, następnie w Doom (2016) wraz z Doom VFR, a na koniec w Doom Eternal i jego dwuczęściowe rozszerzenie The Ancient Gods. Doom 3 nie należy do tej linii fabularnej, więc możesz zagrać w niego w dowolnym momencie.

1. Doom (1993)

Oryginalny Doom wysyła bezimiennego marine’a na księżyce Marsa, gdzie Union Aerospace Corporation (UAC) prowadzi eksperymenty z teleportacją, które rozrywają przejście do Piekła. Walczysz na Fobosie i Deimosie oraz w samym Piekle, w trzech epizodach po osiem głównych poziomów każdy. id Software udostępniło pierwszy epizod jako shareware, dzięki czemu miliony graczy wypróbowały go za darmo, a wersja detaliczna z 1995 roku, The Ultimate Doom, dodała czwarty epizod zatytułowany Thy Flesh Consumed.

Doom wciąż nazywany jest ojcem strzelanek pierwszoosobowych i zasłużył na ten tytuł. Mapy dobrze się zestarzały — nawet po trzydziestu latach pełno w nich poszukiwań kart dostępu, ukrytych pomieszczeń i kul ognia, których można uniknąć, jeśli tylko pozostaje się w ruchu. Najłatwiej zagrać w niego dziś w wydaniu DOOM + DOOM II z 2024 roku na Steamie i konsolach. Dodaje ono międzyplatformową kooperację online i deathmatch dla maksymalnie 16 graczy, obsługę modów oraz epizod Sigil autorstwa Johna Romero.

Moja ocena: To wciąż najczystsza strzelanka, jaką stworzyło id. Zagraj w pakiet DOOM + DOOM II, który działa płynnie na nowoczesnym sprzęcie i oferuje kooperację online.

2. Doom II (1994)

Doom II: Hell on Earth rozpoczyna się tuż po pierwszej grze, a demony są już na Ziemi. Doomguy wyłącza barierę nad portem kosmicznym, aby ocaleni mogli opuścić planetę. Potem odkrywa, że inwazja nadciąga z jego rodzinnego miasta, i wyrusza do Piekła, by zabić Icon of Sin i zamknij portal. Rezygnuje ze struktury epizodów na rzecz 32 poziomów, z których dwa są sekretne, luźno podzielonych na sekcje: placówka, miasto i Piekło.

Najważniejszym dodatkiem jest Super Shotgun, wciąż jedna z najbardziej satysfakcjonujących broni w gatunku. Podwojono też liczbę podstawowych typów potworów, dodając ulubieńców graczy, takich jak Arch-vile, Revenant i Mancubus, a bossów z pierwszej gry zamieniono w zwykłych przeciwników. W 1994 roku gra stała się najlepiej sprzedającym się produktem programowym w USA.

Moja ocena: Najlepsza z klasycznych gier, jeśli masz czas tylko na jedną. Większa różnorodność przeciwników i Super Shotgun sprawiają, że niemal każda walka jest ciekawsza niż w oryginale.

3. Final Doom (1996)

Final Doom zawiera dwa pełne megawady w jednym samodzielnym wydaniu: TNT: Evilution, stworzone przez hobbystyczną grupę TeamTNT, oraz The Plutonia Experiment, które bracia Dario i Milo Casali przygotowali na prośbę id. Każdy składa się z 32 poziomóww Doom II, a obie kontynuują historię po Doom II, gdy w placówkach UAC wybuchają nowe epidemie demonów. Ówcześni krytycy zarzucali im brak nowych broni i potworów, więc cały ich urok sprowadza się do 64 nowych map.

TNT: Evilution to łagodniejsza z tych dwóch części, z rozległymi bazami i bardziej technologiczną oprawą. Plutonia słynie z brutalnych zasadzek i Arch-vile’i czających się dokładnie tam, gdzie najmniej ich chcesz, dlatego fani klasycznego Dooma wymieniają ją, gdy ktoś pyta o prawdziwe wyzwanie. Oba epizody są dołączone do DOOM + DOOM II, więc nie musisz szukać starego wydania.

Mój werdykt: Jeśli dopiero zaczynasz, pomiń ją, ale zagraj w Plutonię, gdy Doom II stanie się łatwy. To jedna z najtrudniejszych oficjalnych części klasycznej serii i świetny pomost do społecznościowych megawadów.

4. Doom 64 (1997)

Doom 64 kontynuuje historię po Doom II i Final Doom, tym razem jako tytuł na wyłączność Nintendo 64, z zupełnie nowymi sprite’ami, mroczniejszym oświetleniem i ambientową ścieżką dźwiękową zamiast metalowych riffów. Sygnał wskazuje, że coś wskrzesiło demony, a Marine wyrusza samotnie, by temu zapobiec. Najważniejszym dodatkiem jest Unmaker, demoniczna broń laserowa, którą można ulepszyć za pomocą trzech ukrytych artefaktów; później powróciła w Doom Eternal.

Dlaczego więc tak niewielu graczy o niej wiedziało? Przez lata Doom 64 był dostępny wyłącznie na kartridżu. Nightdive Studios rozwiązało ten problem, wydając wznowienie z 2020 roku na PC i konsole, które zawierało także The Lost Levels, krótkie rozszerzenie łączące starego Dooma z nowym. Główna gra kończy się decyzją Marine’a o pozostaniu w Piekle — to najprostszy pomost do historii Doom Slayera, która następuje później.

Mój werdykt: Najbardziej niedoceniana gra z serii Doom. Jej wolniejsze, niepokojące tempo świetnie odmienia rozgrywkę po Doom II, a remaster sprawia wrażenie zupełnie nowej premiery.

5. Doom 3 (2004)

Doom 3 przedstawia pierwszą grę na nowo jako survival horror FPS, którego akcja rozgrywa się w 2145 roku w bazie badawczej UAC Mars City. Eksperyment z teleportacją kończy się niepowodzeniem, bazę zalewają demony, a ty przemykasz przez pogrążone w całkowitej ciemności korytarze, gdzie impy atakują z cienia. W oryginalnej wersji trzeba było wybierać między trzymaniem latarki a trzymaniem broni, a gracze wciąż spierają się o tę decyzję. Do początku 2007 roku sprzedano ponad 3,5 miliona egzemplarzy — był to wówczas najlepszy wynik id.

Możesz zagrać w Doom 3 w dowolnym momencie, nie tracąc wątku fabularnego, ponieważ id nigdy nie powiązało tej gry z osią czasu Doom Slayera. Dodatek Resurrection of Evil od Nerve Software (2005) dodał kampanię składającą się z 12 poziomów i trzy nowe bronie. Polecam BFG Edition z 2012 roku, z latarką zamontowaną na pancerzu, zapisami w punktach kontrolnych i nowym rozdziałem zatytułowanym The Lost Mission. Porty konsolowe z 2019 roku bazują na tej wersji, ale nie zawierają trybu wieloosobowego online.

Moja ocena: To odstępstwo od reszty serii i właśnie za to lubię tę grę jeszcze bardziej. Jeśli lubisz horrory, zagraj w BFG Edition w ciemny wieczór i potraktuj ją jako samodzielną historię poboczną.

6. Doom (2016)

Doom (2016)zrestartował serię, a późniejsze gry łączą jej bohatera z klasycznym marine. Doom Slayer budzi się skuty łańcuchami w sarkofagu na Marsie w 2149, gdzie UAC wydobywa energię z Piekła, a on przez całą grę przedziera się przez oba te miejsca. Fabuła nie przeszkadza w rozgrywce: Slayer odsuwa ekrany i rozbija konsole, gdy tylko ktoś próbuje mu coś wyjaśnić. Większość czasu spędzasz na szybkich walkach na arenach, wykonywaniu podwójnych skoków i wspinaniu się na krawędzie.

Głównym pomysłem są Chwalebne zabójstwa, czyli dobijające ciosy wręcz na oszołomionych demonach, które upuszczają zdrowie, oraz zabójstwa piłą łańcuchową, które uzupełniają amunicję. Razem zachęcają do agresywnej gry zamiast chowania się za osłonami. Broni nie trzeba przeładowywać, a metalowa ścieżka dźwiękowa Micka Gordona pomogła grze zdobyć nagrodę za najlepszą muzykę i oprawę dźwiękową na The Game Awards 2016. Krytycy chwalili kampanię, ale tryb wieloosobowy, współtworzony przez zewnętrzne studia, spotkał się z chłodniejszym przyjęciem.

Moja ocena: Najlepszy punkt wyjścia do współczesnego Dooma. Jest krótszy i prostszy niż Eternal, a także uczy agresywnego stylu walki, na którym opierają się wszystkie późniejsze gry.

7. Doom VFR (2017)

Doom VFR to spin-off w wirtualnej rzeczywistości, którego akcja rozgrywa się w tej samej marsjańskiej bazie podczas wydarzeń z Doom (2016). Wcielasz się w dr. Petersa, naukowca UAC i jednego z ostatnich ocalałych z inwazji, który ginie z rąk demona i budzi się jako cyfrowy umysł w bojowym pancerzu. Jego zadaniem jest utrzymać działanie placówki i odeprzeć demony, przemierzając laboratoria UAC, dział badań nad BFG oraz fragment Piekła, korzystając z broni z rebootu przystosowanej do kontrolerów ruchowych.

Poruszanie się opiera się na teleportacji i odrzutowych unikach w bok, co ma ograniczyć chorobę lokomocyjną w VR. Zmienia to charakter walki: zamiast biegać bokiem wokół przeciwników, teleportujesz się po arenach i ustawiasz strzały między kolejnymi teleportacjami. To krótka poboczna historia dla fanów Doom (2016) mających gogle VR i jedyny oficjalny sposób, by zwiedzić marsjańską bazę z rebootu w VR.

Mój werdykt: Opcjonalna pozycja, warta uwagi tylko wtedy, gdy masz już gogle VR. Zapewnia frajdę na weekend, ale niewiele wnosi do głównej osi fabularnej Dooma.

8. Doom Eternal (2020)

Doom Eternal przenosi akcję do roku 2163, czternaście lat po incydencie na Marsie. Demony opanowały Ziemię i zabiły około 60% populacji, a Slayer poluje na Piekielnych Kapłanów służących Khan Maykr, która planuje poświęcić ludzkość. Fabuła zajmuje znacznie więcej miejsca niż w grze z 2016 roku, a twoją bazą jest Fortress of Doom. Nie brakuje też informacji o przeszłości Slayera. Dwuczęściowe rozszerzenie „The Ancient Gods, zamyka wątek fabularny rozpoczęty w Doom (2016).

Walka jest szybsza i znacznie bardziej wymagająca. Dash i Meat Hook Super Shotguna zamieniają areny w place zabaw. Zabójstwa piłą łańcuchową zapewniają amunicję, podpalanie demonów — pancerz, a Glory Kills — zdrowie, więc musisz stale dbać o wszystkie trzy zasoby. Krytycy chwalili walkę i projekt poziomów, ale krytykowali sekcje platformowe i bardziej rozbudowaną fabułę. Gra miała wówczas największy weekend otwarcia w historii serii, a klucz Steam do Doom Eternal pozwala poznać serię w jej najbardziej wymagającej odsłonie. To także jedna z gier na naszej liście najlepszych FPS-ów do grania.

Moja ocena: Najlepsza strzelanka w serii, gdy już załapiesz jej mechaniki. Zagraj w nią po Doom (2016), bo już od pierwszej godziny rzuca na ciebie znacznie więcej systemów.

9. Doom: The Dark Ages (2025)

Doom: The Dark Ages to prequel Doom (2016) i Doom Eternal, którego akcja rozgrywa się w czasach, gdy Slayer przebywał w inspirowanym średniowieczem świecie Argent D'Nur. Walczy tam z demoniczną inwazją u boku Nocnych Strażników, na długo przed tym, jak ktokolwiek budzi go na Marsie. Zastąpiła akrobatyczny styl Eternal cięższą, bardziej przyziemną walką opartą na Shield Saw, która blokuje ciosy, pozwala je parować i po rzuceniu leci w stronę wrogów. To także pierwsza odsłona Dooma z pojazdami, którymi można sterować: cybernetycznym smokiem i 30-piętrowym mechem Atlan.

Gra trafiła do Xbox Game Pass w dniu premiery — po raz pierwszy w historii serii — i w pierwszym tygodniu przekroczyła liczbę 3 milionów graczy, co było najlepszym wynikiem w historii serii. Dodatek Revelations ukazał się później, 7 lipca 2026 roku, oferując sześć nowych poziomów kampanii, skute lodem Piekło, broń Chain Spear i nowych wrogów, w tym Archvile’a.

Mój werdykt: Najbardziej przystępny współczesny Doom. Wolniejsze walki i system parowania sprawiają, że to dobry wybór na początek, jeśli tempo Eternal wydaje się wyczerpujące.

FAQ o grach z serii Doom

Podsumowanie

Doom to jedna z tych rzadkich serii, w których najstarsze gry wciąż zachowują zawrotne tempo. Każda odsłona nieco je zmienia — od strzelanki z 1993 roku, w której biegnie się i strzela, przez horrorowe tempo Doom 3, po walki w The Dark Ages, w których tarcza gra pierwsze skrzypce — ale podstawowa pętla rozgrywki, polegająca na polowaniu na demony w labiryntowych poziomach, nigdy się nie zmieniła. Dlatego nowicjusz może zacząć niemal w dowolnym miejscu tej listy i nadal dobrze się bawić.

O wyborze decyduje tempo. Doom (2016) to najlepszy punkt wejścia, Doom Eternal nagradza graczy, którzy lubią zgłębiać rozbudowane systemy, a The Dark Ages przypadnie do gustu tym, którzy chcą twardo stać na swoim i parować ciosy. Doom 64 i Final Doom to ukryte perełki, odpowiednie dla graczy, którzy ukończyli już klasyczne odsłony.

Jeśli chodzi o to, co będzie dalej, id Software nie ogłosiło oficjalnie nowej gry z serii Doom. Tom Warren z The Verge poinformował w lipcu 2026 roku, że studio jest na wczesnym etapie prac nad taką grą, ale id nie pokazało jeszcze niczego, a nikt spoza studia nie wie, kiedy może się ona ukazać. Do tego czasu najnowszymi miejscami, w których można walczyć z demonami, są The Dark Ages i dodatek Revelations. Jeśli masz już za sobą całą serię, na naszej liście gier podobnych do Doom znajdziesz więcej szybkich, brutalnych strzelanek do wypróbowania.

Produkty GameBoost

Kolekcja wszystkich gier Doom
Zobacz wszystkie klucze do gier GameBoost
Zobacz wszystkie konta GameBoost
Zobacz wszystkie usługi Boostingu GameBoost
Zobacz wszystkie waluty GameBoost
Zobacz wszystkie karty podarunkowe GameBoost
Zobacz wszystkie doładowania GameBoost
Zobacz wszystkie przedmioty GameBoost