Alle Elder Scrolls-games op volgorde van release en tijdlijn

De Elder Scrolls-games op volgorde zetten klinkt makkelijk, tot je ontdekt dat de MMO uit 2014 zich ongeveer 700 jaar vóór het origineel uit 1994 afspeelt. The Elder Scrolls springt al meer dan drie decennia heen en weer door de geschiedenis van Tamriel. Daardoor komen de volgorde van uitgave en de tijdlijn van Elder Scrolls nauwelijks overeen.

Deze lijst met Elder Scrolls-games op releasedatum bevat alle hoofdgames en grote spin-offs, met de datum waarop ze zich in de game afspelen en een korte indruk van welke games vandaag de dag je tijd waard zijn. Wil je er een op pc spelen? In onze collectie met Elder Scrolls-games vind je keys voor de meeste games.

Liever de volgorde van het Elder Scrolls-verhaal? Begin met The Elder Scrolls Online in 2E 582 en ga daarna verder met Redguard en Arena. Battlespire speelt zich af in dezelfde jaren als Arena. Daarna volgen Daggerfall, Morrowind en Oblivion (of de remaster). Legends speelt zich af tijdens de Grote Oorlog, vroeg in het Vierde Tijdperk. Blades speelt zich af rond 4E 180 en Skyrim sluit de reeks af in 4E 201. Castles heeft geen vast jaartal. Elke game vertelt een op zichzelf staand verhaal, dus je kunt overal beginnen zonder de draad kwijt te raken.

1. The Elder Scrolls: Arena (1994)

Arena begint in een keizerlijke kerker. De battlemage Jagar Tharn heeft keizer Uriel Septim VII opgesloten in een andere dimensie en zijn plek op de troon ingenomen. De geest van Ria Silmane, zijn vermoorde leerling, helpt je uit je cel. Daarna doorkruis je Tamriel op zoek naar de acht stukken van de Staff of Chaos, die elk begraven liggen in een kerker in een andere provincie. Het is nog steeds de enige singleplayer-game waarin je elke provincie op het continent kunt bezoeken.

Bethesda bedacht het eerst als een game over een gladiatorentoernooi. Daar komt de naam vandaan. Tijdens de ontwikkeling groeide de RPG rond dat idee. De game speelt precies als een DOS-game uit 1994: steden met een rasterindeling, willekeurige kerkers in de wildernis, een pittig begin en besturing die wat geduld vraagt. Bethesda gaf de game jaren geleden gratis weg. Je kunt The Elder Scrolls: Arena nog steeds gratis downloaden op Steam.

Mijn oordeel: Een museumstuk dat een uurtje van je tijd waard is als je wilt zien waar de serie begon. De meeste spelers kunnen er beter over lezen en weer verdergaan.

2. The Elder Scrolls II: Daggerfall (1996)

Uriel Septim VII stuurt je naar de Iliac Bay met twee opdrachten: bevrijd de geest van koning Lysandus en ontdek wat er is gebeurd met een brief die de keizer aan de voormalige koningin van Daggerfall schreef. Die brief wijst naar de Mantella, de edelsteen die de Numidium aandrijft, een gigantische bronzen golem die elke factie in de regio voor zichzelf wil hebben. Het verhaal kent meerdere eindes. Bethesda voegde ze later allemaal toe aan de canon via een gebeurtenis die bekendstaat als de Warp in the West.

Bethesda heeft de map ongeveer zo groot gemaakt als Groot-Brittannië, met zo'n 15.000 steden, dorpen en dungeons, waardoor de procedureel gegenereerde wereld van dichtbij wat leeg kan aanvoelen. Je personage maken gaat verder dan in elke latere game, met custom classes en voor- en nadelen die je zelf kiest. The Elder Scrolls II: Daggerfall is gratis op Steam. Het fanproject Daggerfall Unity bouwt de game opnieuw in een moderne engine, voor als de DOS-versie je afschrikt.

Mijn oordeel: De meest ambitieuze game die Bethesda ooit heeft uitgebracht, met bugs die daarbij passen. Speel 'm als je de diepste roleplaying wilt ervaren die de serie te bieden heeft.

3. An Elder Scrolls Legend: Battlespire (1997)

Battlespire is een dungeon crawler die zich op één plek afspeelt. Je komt aan bij de Battlespire, een zwevende academie waar het Keizerrijk zijn Battlemages opleidt, en ontdekt dat de Daedra van Mehrunes Dagon de boel hebben overgenomen. Je achtervolgt ze door verschillende planes of Oblivion en komt nooit in Tamriel zelf. De aanval vindt plaats tijdens de jaren waarin Jagar Tharn zich voordoet als de nepkeizer. Zo sluit het verhaal direct aan op Arena: door Dagon terug te dringen, wordt de Daedrische steun afgesneden waarop Tharn rekende.

De game begon als een uitbreiding voor Daggerfall, genaamd Dungeon of Daggerfall, maar Bethesda maakte er uiteindelijk een aparte release van. Voor 1997 had de game verrassend ambitieuze multiplayer, met co-op-, team- en deathmatch-modi via LAN of internet. Die servers zijn al lang offline en de solocampagne is naar moderne maatstaven een trage, doolhofachtige sleur.

Mijn oordeel: De makkelijkste game op deze lijst om over te slaan. Lorefans die dol zijn op Daedra halen er iets uit, maar de rest mist weinig.

4. The Elder Scrolls Adventures: Redguard (1998)

Redguard verruilt de open RPG-formule voor een action-adventure in third-person met een vaste held. Je speelt als Cyrus, een Redguard-huurling die naar het eiland Stros M'Kai vaart om zijn vermiste zus Iszara te vinden. Hij komt midden in een conflict terecht tussen de lokale bevolking en Lord Richton, de voorlopige gouverneur die werd aangesteld nadat het rijk van Tiber Septim Hammerfell in de laatste jaren van het Tweede Tijdperk veroverde.

Het is de enige Elder Scrolls-game met een verplicht third-personperspectief. De gameplay lijkt meer op Prince of Persia dan op Daggerfall, met zwaardgevechten, klimmen langs richels en puzzels. Het eiland is klein, maar Bethesda heeft elke straat met de hand gebouwd. Daardoor heeft het een eigen karakter dat de procedureel gegenereerde games missen. Spelers die met The Elder Scrolls Online zijn begonnen, herkennen Stros M'Kai meteen, want de MMO gebruikt hetzelfde eiland als een van de eerste gebieden.

Mijn oordeel: Een charmante buitenbeentje met houterige gevechten. Zeker een paar avonden waard als je nieuwsgierig bent, maar je kunt ’m prima overslaan als dat niet zo is.

5. The Elder Scrolls III: Morrowind (2002)

Morrowind zet je af vanaf een gevangenisboot in Seyda Neen, op het eiland Vvardenfell. Je krijgt de opdracht om je te melden bij Caius Cosades, een agent van de Blades. De keizer vermoedt dat jij misschien de Nerevarine bent, de herboren held uit een oude Dunmer-profetie. Je echte doelwit is Dagoth Ur, die onder de Red Mountain de Blight verspreidt. De drie levende goden van het Tribunal hebben zo hun eigen redenen om de waarheid verborgen te houden.

Nergens in Tamriel ziet de wereld er zo vreemd uit als op Vvardenfell. Tovenaars wonen er in gigantische paddenstoelen en een stad is gebouwd rond een enorme krabbenpan. Er zijn ook geen questmarkers, dus volg je de aanwijzingen in je journal en moet je de kaart echt lezen. De Game of the Year Edition bevat beide uitbreidingen, Tribunal en Bloodmoon. Met Morrowind GOTY-keys krijg je het complete pakket voor pc.

Mijn oordeel: De beste wereld die Bethesda ooit heeft gebouwd en het beste schrijfwerk in de serie. Het eerste uur is even doorbijten, maar daarna valt alles op z’n plek.

6. The Elder Scrolls IV: Oblivion (2006)

Oblivion begint wanneer keizer Uriel Septim VII via een geheime doorgang in je gevangeniscel aan moordenaars ontsnapt. Een paar minuten later is hij dood en zit jij met het Amulet of Kings en een opdracht: vind zijn laatste erfgenaam, Martin Septim, voordat de invasie van Mehrunes Dagon Cyrodiil overspoelt. Patrick Stewart spreekt de keizer in en Sean Bean vertolkt Martin. De Oblivion Gates die overal in de provincie opengaan, geven de hoofdquest flink wat urgentie.

De guildquests van Oblivion zijn beter overeind gebleven dan het hoofdverhaal. De questline van de Dark Brotherhood is nog steeds een hoogtepunt in de serie, en de Shivering Isles uit 2007 neemt je mee naar Sheogoraths gestoorde vlak van Oblivion, in een van de beste uitbreidingen die Bethesda ooit heeft gemaakt. De level scaling is het zwakke punt: zodra je een hoger level bereikt, dragen bandieten ineens glazen harnassen.

Mijn oordeel:Een geweldige RPG die grotendeels is vervangen door de remaster. Blijf alleen bij het origineel als je van plan bent om er flink wat mods op te zetten.

7. The Elder Scrolls V: Skyrim (2011)

Skyrim begint met een kar op weg naar een executie in Helgen, tot de draak Alduin de stad om je heen in brand steekt. Je blijkt de Dragonborn te zijn, een sterveling die verslagen draken absorbeert om Dragon Shouts te gebruiken. Naast het hoofdverhaal woedt er een burgeroorlog tussen de Stormcloaks en het Imperial Legion, terwijl de Thalmor achter de schermen aan beide kanten de touwtjes in handen hebben.

Dankzij het klasseloze skillsysteem word je vanzelf goed in wat je gebruikt, en de wereld zit vol verrassingen. Bethesda brengt het spel steeds opnieuw uit: Special Edition in 2016, Switch in 2017, Skyrim VR, Anniversary Edition in 2021 en een Switch 2-versie in december 2025. Als je helemaal opnieuw begint, bevat de Anniversary Edition Dawnguard, Hearthfire en Dragonborn, plus honderden Creation Club-items. Met Skyrim-keys kun je meteen op pc aan de slag.

Mijn oordeel: De beste plek om met de serie te beginnen. Dit is de game waar je hier het makkelijkst van gaat houden, en dankzij de modscene blijft hij ook in zijn tweede decennium fris.

8. The Elder Scrolls Online (2014)

The Elder Scrolls Online speelt zich eerder af dan alle andere games hier, in 2E 582, tijdens het Interregnum, wanneer er geen echte keizer over Tamriel heerst. Je begint als de Vestige, een gevangene die wordt geofferd aan de Daedric Prince Molag Bal. Je ontsnapt uit Coldharbour, zijn plane of Oblivion. Molag Bal wil Tamriel ermee samenvoegen. Ondertussen vechten drie allianties (de Aldmeri Dominion, de Daggerfall Covenant en het Ebonheart Pact) om de Ruby Throne.

ESO verscheen met een abonnement, maar schafte dat in 2015 af. Sindsdien is het langzaam uitgegroeid tot een van de MMO's met de meeste content. Met de jaarlijkse Chapters keerden spelers terug naar Morrowind, Summerset, Elsweyr en West-Skyrim. Vanaf 2026 stapt de game over op Seasons per kwartaal in plaats van één grote Chapter per jaar. Op de officiële website van The Elder Scrolls Online vind je het huidige seizoen. Elder Scrolls Online-accounts zijn de snelste manier om op pc aan de slag te gaan.

Mijn oordeel: De beste manier om de grootste map van Tamriel te ontdekken, als je van MMO's houdt. Als solospeler kun je het zien als een enorme singleplayer-RPG met andere spelers op de achtergrond.

9. The Elder Scrolls: Legends (2017)

Legends was Bethesda's antwoord op Hearthstone, een gratis kaartgame met twee lanes, waarvan er één je creatures een beurt lang verbergt. Elke speler heeft runes, één voor elke vijf health. Als er een rune breekt, trek je een kaart die je soms gratis kunt spelen tijdens de beurt van je tegenstander. In het soloverhaal speel je als de Vergeten Held en neem je het op tegen de High Elf Naarifin in Cyrodiil.

Het lanesysteem gaf de game een slimme twist op het genre, maar wist nooit een groot publiek te bereiken. Bethesda stopte de ontwikkeling in december 2019, haalde de game in november 2024 van Steam en zette de servers uit op 30 januari 2025. De game is nu op geen enkel platform meer speelbaar.

Mijn oordeel: Een slimme kaartgame die je niet meer kunt spelen. Hij staat voor de volledigheid op deze lijst.

10. The Elder Scrolls: Blades (2019)

Blades is een first-person dungeon crawler voor telefoons. De game speelt zich af in het Vierde Tijdperk, na de Grote Oorlog. Je kruipt in de huid van een voormalige Blade die thuiskomt en ontdekt dat huurlingen in dienst van de Bloodfall Queen de stad hebben verwoest. Je bouwt de stad gebouw voor gebouw weer op, voltooit story-dungeons en gaat de eindeloze Abyss-modus en vecht tegen andere spelers in de Arena.

De game was ruim een jaar in early access. Timed chests en repetitieve dungeons zaten de game in de weg. Daarna volgden de volledige release en een Switch-versie in mei 2020. Bethesda haalde de game begin 2026 uit de verkoop en zette de servers uit op 30 juni 2026, zonder offline versie achter te laten.

Mijn oordeel: Een prima mobiele game die nooit echt als een Elder Scrolls-game voelde. Nu de servers offline zijn, is het verleden tijd.

11. The Elder Scrolls: Castles (2024)

Castles is een castle management-sim in de stijl van Fallout Shelter. Je bestuurt een koninklijke dynastie, laat je onderdanen aan de werkstations in het kasteel werken en neemt beslissingen vanaf de troon. In de loop der jaren volgen nieuwe heersers elkaar op en benoem je de erfgenamen. Eén echte dag telt als een heel jaar in de game, dus één week beslaat zeven jaar uit de geschiedenis van je koninkrijk.

Bethesda testte de game vanaf september 2023 in een beperkte Android-early access en lanceerde hem in 2024 geleidelijk per land, voordat de game op 10 september 2024 wereldwijd uitkwam. De game is free-to-play met in-app-aankopen en sluit niet aan op de tijdlijn van het hoofdverhaal van Elder Scrolls.

Mijn oordeel: Een leuke mobiele game voor korte sessies. Het is de enige Elder Scrolls-game voor mobiel die nog draait, en dat is ook wat waard.

12. The Elder Scrolls IV: Oblivion Remastered (2025)

Bethesda bracht Oblivion Remastered onverwacht uit op 22 april 2025, dezelfde dag waarop de game werd onthuld. De beelden van Cyrodiil zijn opnieuw opgebouwd in Unreal Engine 5, terwijl de originele engine onder de motorkap de gameplay aanstuurt. Zo werken quests en de oude eigenaardigheden zoals je ze kent. In de aankondiging van de release van Oblivion Remastered staat dat de standaardeditie Shivering Isles, Knights of the Nine en acht kleinere DLC-pakketten bevat.

Naast de nieuwe look kun je nu sprinten. Ook hebben de ontwikkelaars het levelingsysteem aangepast met ideeën uit Skyrim, zodat je niet langer elke skill-up hoeft te plannen. De Deluxe Edition bevat pantsersets van Akatosh en Mehrunes Dagon, plus een digitaal artbook en de soundtrack. Een versie voor Switch 2 verscheen op 11 augustus 2026, en met Oblivion Remastered-keys krijg je de pc-versie.

Mijn oordeel: De beste manier om Oblivion vandaag te spelen. Na Skyrim is dit de beste game om mee te beginnen als je een klassiek Elder Scrolls-verhaal wilt beleven.

Veelgestelde vragen over Elder Scrolls-games

Tot slot

The Elder Scrolls heeft de afgelopen twee jaar vooral een stapje teruggedaan.Twee spin-offs gingen binnen 18 maanden offline, ESO verruilde de jaarlijkse Chapters voor kleinere seizoenen en de enige grote release was een remaster van een game uit 2006. Op dit moment draait de serie op de oudere singleplayer-games en de MMO.

Daardoor is bijblijven makkelijker dan het op het eerste gezicht lijkt. Skyrim en Oblivion Remastered draaien op de huidige hardware, en Arena en Daggerfall zijn gratis op Steam. Met Morrowind, Oblivion Remastered, Skyrim en ESO krijg je het meeste mee van wat de serie bijzonder maakt.

Niemand buiten Bethesda weet wanneer The Elder Scrolls VI uitkomt. Todd Howard vertelde GQ in november 2025 dat het team net een grote playtest had gehouden. Hij zei ook dat het nog lang gaat duren. Tot daar verandering in komt, speel Skyrim als je dat nog niet hebt gedaan en geef Morrowind een eerlijke kans.

Borderlands en GameBoost-producten

Complete collectie van alle Elder Scrolls-games
Bekijk alle GameBoost-gamekeys
Bekijk alle GameBoost-accounts
Bekijk alle GameBoost-boosts
Bekijk alle GameBoost-valuta
Bekijk alle GameBoost-cadeaubonnen
Bekijk alle GameBoost-opwaarderingen
Bekijk alle GameBoost-items